Premier League w Radomiu, czyli kolejna próba wiary
John Carver zostaje szóstym szkoleniowcem Radomiaka w tym roku kalendarzowym. Problem w tym, że dzisiejsze kłopoty klubu nie zaczynają się ani nie kończą na ławce trenerskiej. Bez dyrektora sportowego z pomysłem, stabilnych struktur i drużyny z charakterem żadne nazwisko nie odwróci tego trendu.
2 minuty czytania
Miał być spokojniejszy sezon z trenerem Tomaszem Kaczmarkiem, który miał zapewnić wreszcie trochę więcej stabilizacji, ale jak powszechnie wiadomo to się już nie wydarzy. Po odejściu byłego już trenera Zielonych pod Jasną Górę i koncepcja z Rafałem Grzybem jako naturalnym następcą wzięła w łeb. Trzeba było zatem znów szukać i tym razem padło na kierunek angielski ze sznytem Premier League z domieszką polskiej Ekstraklasy i choć pozornie brzmi to absurdalnie to jak w tym sloganie: My wierzymy...no bo co innego nam pozostało?
Mieliśmy wrzesień, a w Radomiu funkcję sternika pierszego zespołu pełni...szósty szkoleniowiec w dziewiątym miesiącu trwania roku kalendarzowego. Brzmi jak totalna abstrakcja i choć ostatni przypadek wspomnianego Kaczmarka to osobista rezygnacja z dalszej pracy wyżej wymienionego, tak ten niepokojący trend nie wziął się ot tak, a jest raczej wypadkową błędnych działań, a że takowe są to pokazuje właśnie czas i szybkie odchodzenie od chybionych koncepcji i dzisiejszym problemem, a właściwie problemami Radomiaka nie jest to, kto przygotowuje drużynę do meczów, więc przyznam szczerze, że te zmiany trenerów mnie ani nie grzeją, ani nie ziebią no bo nawet ten John Carver, sympatyczny skądinąd facet co zmieni? Wszyscy wierzymy i chcemy, by drużyna po prostu funkcjonowała jak taki organizm, który nawet jeśli przegrywa w infekcji z przeciwnikiem, to jednak potrafi się mocno postawić, a nie daje się rozkładać jak pachołki podczas remontowanego pasa drogi.
Dzisiaj Radomiakowi potrzeba czegoś więcej niż kolejnego nazwiska na ławce. Potrzeba przede wszystkim dyrektora sportowego znającego się na robocie, ale jednocześnie takiego, który znajdzie ludzi z odpowiednim poziomem pamiętając jednocześnie o skromnym delikatnie ujmujac budżecie na zimowe okienko transferowe, potrzeba wreszcie pomysłu, który przetrwa dłużej niż kilka spotkań, odpowiedzialności za wcześniejsze decyzje, zbudowania solidnych struktur i przede wszystkim drużyny, której można zaufać. Takiej, która będzie miała swój charakter, swoją tożsamość i będzie potrafiła odpowiedzieć na problemy pojawiające się na boisku jednocześnie na nie reagujac. Jeśli to wprowadzi szkoleniowiec zza kanału La Manche dokładając do tego któryś z powyższych elementów co nie oszukujmy się: będzie zadaniem iście karkołomnym, to w pewnym sensie będzie nazwać go odnowicielem i tego po ludzku życzę
Wybór Carvera jest ciekawy, bo jego Lechia grała fajną, widowiskową piłkę i strzelała sporo goli. Oczywiście pokaźną liczbę też traciła, więc oby w Radomiaku udało się usprawnić ten element gry, a to wcale nie będzie proste pamiętając także o tym, że i w ofenswie sporo jest do poprawy, a przecież nie mamy do dyspozycji zawodników typu Mena, Bobcek, Viunnyk czy Zhelizko i jeśli trener w wywiadzie dla klubowych mediów stwierdził, że połączenie internetowe pomiędzy nim, Alanem Shearerem i słowackim napastnikiem mogło sprawić, że Bobcek otworzył worek z golami, to oby przypadek Goure, Luiza i Tapsoby nie sprawił, że ta angielska przyjaźń z golfem w tle zostanie wystawiona na ciężką próbę...
